Life is strictly to be awesome...
ഒരു നാൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ നിർമലത നീ തിരിച്ചറിയും...
അന്നെന്റെ രക്തം കൊണ്ട് മേഘങ്ങൾ ചുവക്കും...
എന്റെ നിശ്വാസത്തിന്റെ കാറ്റിൽ ചുവന്ന മഴയായി അത് പെയ്തൊഴിയും...
അന്ന് ഭൂമിയിലെ മുഴുവൻ പൂക്കളും ചുവന്നു പൂക്കും...
അപ്പോൾ...ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ മരിച്ചിരിക്കും...
നന്ദി...
ഒരു ചെമ്പനീർ പൂവിതൾ എനിക്കായി കരുതിവച്ച വസന്തകാലത്തിന്...
പെയ്തൊഴിയാത്ത മഴമേഘങ്ങൾക്ക്...
പറയാൻ ബാക്കി വച്ച ഇന്നലെകൾക്ക്...
ഹൃദയത്തിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ കൈയ്യൊപ്പ് കോറിയിട്ട പ്രിയ കൂട്ടുകാരിക്കും കൂട്ടുകാരനും...
No comments:
Post a Comment